لامذهب نمی برد!

مارا همه شب نمیبرد خواب! خواب ها .. خوااااب .. که بالا بری از نردبون چوبی ای که یکی درمیون پله هاش شکسته .. و پاتو بزاری روی قیرگونیِ گرم پشت بوم .. بری زیر پشه بند و دراز بکشی و سرتو بزاری روی بالش مخمل پر از پری که حتی یه لحظه هم فکر نمیکنی اون همه پر از کجا اومده و فقط به نرمیِ زیر سرت .. زیر مغزت فکر میکنی .. نگاهت خیره میشه به آسمونی که به اندازه ی تمام سوراخ های توریِ پشه بند ستاره داره و اونقدر بهت نزدیکه که میتونی دستتو دراز کنی و لمسشون کنی .. کنارت مامان دراز کشیده و داره از خاطره های جوونیاش میگه .. اونوقتی که تربیت معلم قبول شده بود و توی همون دوران به خاستگاری بابا هم جواب مثبت داده بود .. تعریف میکرد از بزرگ شدنت .. از روز ب روز خانوم شدنت و الان .. !! شدی همونی ک مامان آرزشو داشت .. شدی همون دختر ۱۹ ساله ی سال ۷۰ که تربیت معلم میرفت و .. و تو قبل از شنیدن اخرای قصه خابت برده .. خواب ها !!ازین خوابا .. ازینایی که نیازی نیست هزارتا گوسفند بشماری .. صدبار پهلو به پهلو بشی و آخرش بلند بشی و چندتا قرص خواب رو با یه بطیری آب معدنی سر بکشی بلکه خوابت ببره!

بزرگداشت مولـانای جان .. photo by me...